De Safraan

Saffraan - wiens naam is afgeleidt van een arabische woord "za' faran" dat "zon d ie schijnt" betekent - werd in de XIV eeuw in Italië geïmporteerd vanuit het Midden-Oosten.

Vroeger was het gebied van Toscane één van de grootste producenten van Saffraan, in het bijzonder in het gebied van Sienna. In de middeleeuwen dacht men, overeenkomstig een volksvertelling, dat slapen op een bosje saffraan vitaliteit en energie zou geven.

Tot op heden is Saffraan een zeldzame en kostbare plant en wordt met de hand geoogst door ervaren landbouwers.

De saffraanbloem bevat een stamper met 3 meeldraden, waarvan twee andere meeldraden "vrouwelijk" zijn.

De stamper moet worden gescheiden van de "vrouwelijke" en worden gedroogd.
Om een kilo saffraan te maken zijn er maar liefst 150.000 stampers nodig en één hectare verbouwingsgrond, en in november wordt er geoogst.

In Montaione wordt nog steeds Saffraan verbouwd met dezelfde liefde en passie als vroeger.